Choroba Peyroniego: Przyczyny, objawy i leczenie skrzywienia prącia

Czym jest choroba Peyroniego? Blizna, która wygina

U podłoża choroby leży najprawdopodobniej powtarzający się mikrouraz prącia (np. podczas stosunku), który u predysponowanych genetycznie mężczyzn prowadzi do nieprawidłowego procesu gojenia. W osłonce białawej – elastycznej błonie otaczającej ciała jamiste – powstaje stan zapalny, a następnie twarda, nieelastyczna blizna, zwana płytką Peyroniego. Ponieważ płytka nie rozciąga się tak jak zdrowa tkanka, podczas wzwodu prącie wygina się w jej kierunku. Choroba ma dwie fazy:

• Faza ostra (zapalna): Trwa 6-18 miesięcy. Charakteryzuje się bólem podczas wzwodu, a skrzywienie może postępować.
• Faza przewlekła (stabilna): Ból zazwyczaj ustępuje, ale utrwala się skrzywienie i płytka staje się twarda, często zwapniała.

Główne objawy – od bólu i zgrubienia po skrzywienie

• Wyczuwalne pod skórą zgrubienie lub twarda płytka.
• Skrzywienie prącia we wzwodzie (w górę, w dół lub na boki).
• Ból podczas erekcji (głównie w fazie ostrej).
• Przewężenie prącia, "klepsydrowaty" kształt.
• Skrócenie prącia.
• Zaburzenia erekcji, trudności z penetracją.

🚨 KIEDY DO UROLOGA? Proces diagnostyczny

Każdy mężczyzna, który zauważy u siebie powyższe objawy, powinien zgłosić się do lekarza urologa lub androloga. Diagnoza opiera się na wywiadzie i badaniu fizykalnym, podczas którego lekarz jest w stanie wyczuć płytkę. Najważniejszym badaniem obrazowym jest USG prącia z oceną dopplerowską, które pozwala precyzyjnie ocenić wielkość i lokalizację płytki, a także przepływ krwi. Czasem prosi się pacjenta o wykonanie w domu zdjęcia prącia we wzwodzie w celu obiektywnej oceny stopnia skrzywienia.

Leczenie – od obserwacji po operację

Wybór metody leczenia zależy od fazy choroby i nasilenia objawów.

Faza ostra (zapalna):

Leczenie ma na celu zmniejszenie bólu i stanu zapalnego oraz potencjalne zahamowanie progresji choroby. Stosuje się leczenie doustne (np. witamina E, potaba), a także terapie miejscowe, jak fala uderzeniowa (ESWT).

Faza stabilna:

Jeśli skrzywienie jest niewielkie i nie utrudnia współżycia, można poprzestać na obserwacji. W przypadku znacznej deformacji, która uniemożliwia satysfakcjonujące życie seksualne, stosuje się leczenie zabiegowe.

• Leczenie iniekcyjne: Wstrzykiwanie leków (np. kolagenazy) bezpośrednio do płytki w celu jej "rozpuszczenia".
• Leczenie operacyjne: "Złoty standard" w ciężkich przypadkach. Polega na skróceniu prącia po stronie przeciwnej do skrzywienia lub na wycięciu płytki i uzupełnieniu ubytku przeszczepem. W przypadku współistniejących ciężkich zaburzeń erekcji, rozwiązaniem jest wszczepienie protezy prącia.

Nowości naukowe w leczeniu

Największym postępem w minimalnie inwazyjnym leczeniu choroby Peyroniego jest wprowadzenie i rejestracja kolagenazy z *Clostridium histolyticum* (CCH) do iniekcji doogniskowych. Jest to enzym, który selektywnie trawi kolagen budujący płytkę, prowadząc do jej rozmiękczenia i zmniejszenia skrzywienia. Terapia ta, w połączeniu z modelowaniem prącia, jest obecnie najskuteczniejszą, udowodnioną naukowo metodą leczenia niechirurgicznego w stabilnej fazie choroby. Intensywne badania trwają również nad zastosowaniem komórek macierzystych i osocza bogatopłytkowego (PRP).

FAQ – Najczęściej zadawane pytania