Przejdź do głównej treści

Zespół Zollingera-Ellisona (ZES): Przyczyny, objawy i leczenie

Grafika przedstawiająca schemat żołądka z licznymi owrzodzeniami oraz guz gastrinoma na trzustce, symbolizujący przyczynę i skutek zespołu Zollingera-Ellisona.

Zespół Zollingera-Ellisona (ZES) to rzadka choroba, której przyczyną jest guz neuroendokrynny, zwany gastrinoma. Najczęściej lokalizuje się on w trzustce lub dwunastnicy i produkuje ogromne ilości hormonu – gastryny. Prowadzi to do ekstremalnej nadprodukcji kwasu solnego w żołądku, co skutkuje ciężką, nawracającą i często oporną na leczenie chorobą wrzodową. Chociaż ZES jest rzadkością, należy o nim pamiętać w diagnostyce uporczywych dolegliwości ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, ponieważ wczesne rozpoznanie i leczenie mogą zapobiec groźnym powikłaniom.

Cierpisz na nawracające, liczne lub nietypowo zlokalizowane wrzody żołądka?

Przeanalizuj swoje objawy z naszym inteligentnym asystentem, aby sprawdzić, czy wymagają one pogłębionej diagnostyki u gastroenterologa.

Rozpocznij analizę zdrowotną

Czym jest zespół Zollingera-Ellisona? Guz produkujący gastrynę

Gastryna to hormon naturalnie produkowany przez komórki G w żołądku, który stymuluje wydzielanie kwasu solnego. W ZES, guz zwany gastrinoma, wywodzący się z komórek neuroendokrynnych, produkuje gastrynę w sposób niekontrolowany i w ogromnych ilościach. Prowadzi to do stanu zwanego hipergastrynemią. Stale podwyższony poziom gastryny bombarduje żołądek sygnałami do produkcji kwasu, którego stężenie i objętość wielokrotnie przekraczają normę. Tak kwaśne środowisko niszczy błonę śluzową żołądka, dwunastnicy, a nawet dalszych części jelita cienkiego, prowadząc do powstania wrzodów.

Główne objawy – od uporczywych wrzodów po przewlekłą biegunkę

Objawy ZES wynikają bezpośrednio z nadmiaru kwasu solnego.

  • Ciężka choroba wrzodowa: To najczęstszy objaw. Wrzody są często liczne, zlokalizowane w nietypowych miejscach (np. w dalszej części dwunastnicy), oporne na standardowe leczenie i szybko nawracają po jego odstawieniu. Powodują silny ból w nadbrzuszu.
  • Objawy podobne do refluksu żołądkowo-przełykowego (GERD): Zgaga, ból za mostkiem.
  • Przewlekła biegunka: Nadmiar kwasu dostający się do jelit uszkadza ich błonę śluzową i dezaktywuje enzymy trzustkowe, co prowadzi do zaburzeń wchłaniania i biegunki tłuszczowej.
  • Krwawienie z przewodu pokarmowego.
  • Niezamierzona utrata masy ciała.

🚨 KIEDY DO GASTROENTEROLOGA? Proces diagnostyczny

Podejrzenie ZES powinien wysunąć lekarz (najczęściej gastroenterolog) u każdego pacjenta z ciężką lub nawracającą chorobą wrzodową, zwłaszcza jeśli nie jest ona związana z *H. pylori* ani NLPZ. Diagnostyka obejmuje:

  • Oznaczenie stężenia gastryny we krwi na czczo: To podstawowe badanie. Bardzo wysoki wynik (>10-krotność normy) przy niskim pH soku żołądkowego jest praktycznie diagnostyczny.
  • Test stymulacji sekretyną: W przypadkach wątpliwych, jest to test potwierdzający. U pacjentów z gastrinoma dożylne podanie sekretyny powoduje paradoksalny, gwałtowny wzrost poziomu gastryny.
  • Badania lokalizacyjne guza: Po potwierdzeniu diagnozy biochemicznej, kluczowe jest znalezienie guza. Wykorzystuje się zaawansowane techniki obrazowe, takie jak scyntygrafia receptorów somatostatynowych (Octreoscan), endoskopowe USG, TK i MRI.

Leczenie – od leków hamujących kwas po operację

Leczenie ZES ma dwa cele: kontrolę nadprodukcji kwasu i leczenie guza.

Kontrola objawów:

Podstawą są inhibitory pompy protonowej (IPP) w wysokich dawkach. Leki te skutecznie hamują wydzielanie kwasu solnego, co pozwala na zagojenie wrzodów i kontrolę objawów.

Leczenie guza i nowości naukowe:

Jedyną metodą dającą szansę na wyleczenie jest chirurgiczne usunięcie guza. Jest to możliwe, jeśli nowotwór jest pojedynczy i nie dał przerzutów. Około 2/3 guzów gastrinoma ma charakter złośliwy, a ok. 30% jest częścią zespołu genetycznego MEN1. W przypadku choroby zaawansowanej z przerzutami stosuje się leczenie systemowe (chemioterapię, analogi somatostatyny). Nowością naukową i dużym postępem w diagnostyce i leczeniu guzów neuroendokrynnych, w tym gastrinoma, jest wprowadzenie terapii radioizotopowej celowanej molekularnie (PRRT) z użyciem radiofarmaceutyków (np. z lutetem-177), która precyzyjnie niszczy komórki nowotworowe posiadające receptory somatostatynowe. Diagnostykę lokalizacyjną zrewolucjonizowało badanie PET/CT z użyciem galu-68.

FAQ – Najczęściej zadawane pytania

Czy zespół Zollingera-Ellisona to rak?

Gastrinoma, czyli guz powodujący ZES, w około 60-70% przypadków jest nowotworem złośliwym, co oznacza, że ma zdolność do tworzenia przerzutów (najczęściej do wątroby i węzłów chłonnych). Jednak często są to guzy rosnące bardzo powoli (tzw. o niskim stopniu złośliwości).

Co to jest zespół MEN1?

Zespół mnogich nowotworów endokrynnych typu 1 (MEN1) to rzadki, dziedziczny zespół genetyczny, w którym u pacjentów rozwijają się guzy w wielu gruczołach dokrewnych. Około 25% pacjentów z ZES ma zespół MEN1. W takich przypadkach guzy gastrinoma są często mnogie, co utrudnia leczenie chirurgiczne.

Czy muszę być na specjalnej diecie?

W ZES kluczowe jest leczenie farmakologiczne hamujące produkcję kwasu. Dieta ma znaczenie wspomagające. Należy unikać pokarmów, które stymulują wydzielanie kwasu solnego, czyli stosować zasady diety jak w ciężkiej chorobie wrzodowej: unikać potraw tłustych, smażonych, ostrych, kwaśnych, mocnej kawy i alkoholu.

Ważne: Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Diagnoza i leczenie zespołu Zollingera-Ellisona muszą być prowadzone przez lekarza gastroenterologa w wyspecjalizowanym ośrodku.

Nie lekceważ przewlekłych objawów. Precyzyjna diagnoza to podstawa.

Nasz inteligentny asystent medyczny pomoże Ci przeanalizować Twoje objawy i określić, czy potrzebujesz profesjonalnej pomocy. To bezpłatne i w pełni anonimowe.

Sprawdź swoje objawy teraz